Prehistorismos de Pedriza y de pedriceros...................................Excursiones de Pedriza y tierra soterrada: Connotaciones al tiempo humano

Compartida reciprocidad; onirísimo abrazo sucumbo como mórfico puedo...pórfido


Mis viejas costumbres desoyen del caminar agreste en efracciones que desuellen sobre *corto y suelen aparecer después tal cual cicatriz soterrada de esta excursión que hoy comporta y atiende. El frescor de la mañana es tan breve como el paso del arroyo Santillana que por su calidez, algo más arriba, sobran las palabras que para ellas y sobre este andar y deambular de los tres  ya tenemos las de Carlos.


Emerson, lake & Palmer: From the Beginning 1972

       

As realidades paralelas xa foron recreadas por un mozo Platón naquela pala e que baseándose en postulados parménicos preguntábase cal era a realidade certa. Craro que, talvede, non tan poéticamente; moito máis prosaica. 

Hai un punto concreto, tanxíbel e presocrático en todo isto que se recolle con certo onirismo e, ás veces, sucumbe máis aló da razón. Razón pola cal a mente cando sonha viaxa a esa paralela realidade e reláxase nun devir c´abalea antre un sen fin d´entrámbolos. Dito doutro xeito, unha dimensión paralela e reflexa que só as lúas ou espellos desa son capaces de levarnos todo o máis acochado do ser humán; as esquizofrenias, ou tolemias,  por interese ou por medio dalgunha sustancia que nos faga viaxar través do xuizo ingresando en universos paralelos... jeje 

Fabulosa andaina e desnivel pra eses primeiros de maio con Carmar e Benji..

Bert Jansch: Wednesday Morning

[ Panorámicas realizadas con la nueva máquina de matar mosquitos a tiro fijo sin apoyos, a pelo, manual...A poco calibre, con un 28, 2.8 FD. A la antigua y con breve pero de descomunal sonido. 1/640 Iso 100 ]
[*Pantalón= corto]

Esta entrada tenía que haberse escrito durante el tres de mayo, pero por ocupaciones no fue posible

Dende o lameiro cos pés enchoupados

https://www.flickr.com/photos/124176082@N02/36733032612/in/photostream/

 

*Cantigas d´rego e lameiro:
Es nas poldras:


Na rega do Chico, da noite
cancha e laxe, na Lama
Nunha baixeira da regueira
das portas pertas d´auga...
Onde, lonxe, os meus  lévanme 
polas minhas maus...de Salaias


En castelán

As curvidades antre os tecidos do espazo-*temporán incitadas por certos lugares, que non lagares, ou pola estrela que xera unhas crais de *pretextos goios gravitatorios, mantenhen aos humáns ancorados á Terra, á súa terra e fai que a Lúa vire ao noso redor namentres nós viaxamos por do Sol.

En casos extremos, cando a concentración formas e cores é máxima, a atracción gravitatoria sería tan funda que nin sequera a luz  ──nin a nosa mirada──  fuxiría baixo o influxo da observación dende calquera punto indefinido da Porta do Atlántico; mal que nos pesen algúns atentados urbanísticos.

E é que na regueira  ──xa o dicíamos por entón── tiraron da rega e mataron algo máis que o tempo.

E é que certas castas e crases todo o castran, ou case, cos seus excesos de luces.

Qu´endexamais nos arreden as noites estreladas, ben sexan polas Ficas, as salgadas insuas por antonomasia, ou neste intre no que me atopo, doce coma vostede...

Figuradamente: 

*Cantigas de regato y prado...despistado

*Alude tamén (na forma) do mundo

coma unha pataca incipiente

^coloridos
Poldras: Caneiros disformes

Sivert Høyem: Sleepwalking Man


https://www.flickr.com/photos/124176082@N02/36733032612/in/photostream/