DEJÉ DE VIVIR...[No lusco e fusco da vida, entre pedras laboradas da rúa Príncipe]

King Crimson: Starless 

Deixei a pedra quente

ficando pola xente.

Dábanme ao pasar esmola

coma se fora un paria.

Baixo unha choiva

poallándome os ósos

volveume asqueroso e tolo.

Logo andei un intre paseniño

como un aldeán migreiro

que por máis tempo fuxido

non encontro ao meu sentido

ao ser tratado coma un cadelo.[BdV]

Deica...logo amicus

[El uso de localismos es un propósito para evitar sus pérdidas.  Mediante ellos conocemos procedencias y comarcas, más o menos amplias] 

Aproximadamente:

[Dejé la piedra caliente

esperando por la gente.

Me daban al pasar limosna

como si fuera un paria.

Bajo una lluvia

empapándome los huesos

volviéndome sucio y loco.

Después anduve un instante despacito

como un aldeano emigrante

que por más tiempo huido

no encuentro mi sentido

a ser tratado como a un perro]

NO SOLPOR DA PENA, AS ADEGAS...[Estático el tiempo que siendo sastrería es hoy añadido o aposento]

Morren os viciños e as casas morren,               

de morriña, tamén.

Vanse os donos, as donas;
e as casas abandonas.

No luar das arzañas

xa non queda nada.

Vanse as "istorias"

e con elas apañan baleiras

coma se foran tixolas.

De acougo as castiñeiras

ficarán co solpor da pena.

As corredoiras que tanta

algarabía e agarimos deixara 
en antergas, hoxe as pecunia.

Ficarán co solpor da pena...[d:D´]

                                                                                                 

[No Vicus Spacorum podería dicirse que os viciños sonche dos 

espacos. Polo que foi e serán vicus amicus. Mentras no País dos 
Ríos sonche interanmicus.

Deica logo amicus...]                                                           








                   

El molino...O muiño

Saída da auga do muiño da Faldarruda, perto dos lameiros dos morodios. Baixo a canle chea de silvas e estrugas

Baixabamos da man cara ao muíño                           
polo carroucho vello.
Baixabamos da man, ti, eu, e eu contigo.
baixabamos polo carroucho vello
Ningén dixo nada polo camiño.
Contabasme que polas noites berraban as avenoteiras
Andabas ao melro polas mañás cedo
As pozas destapabas  ao mediodía
que regabanlles os lameiros
Pola tardiña recollías o centeo
e cara á aldeia chegabas polo carroucho do medio
Baixabamos da man cara ao teu muíño
dende Pousada sendo eu un cativo
Cruzabamos a ponte de pau do *teu 
As serpes afastabanse cos teus pasos
contigo non había medo
Xa enfiabamos cara á estrada nova
Na acima andaban a seitura das poulas
Cos carros cheos, pastando coas vacas
Xa enfiabamos a nova pista
E no cume puñamos a vista
Pra chegar enriba...Bricd:)´

[* Implícito leva o seu "pai", xa que a ponte fixérale il. O uso do galaico local é un xeito meu coma unha lembranza aos modismos da bisbarras de Entrambolorríos. A traducción nos comentarios]

¡Qué ben fixete tirar cara o muiño! É do mais belo de todas aquelas paraxes.

-"Aquela mañá, o muiñeiro fixo unha tortilla de seis ovos. Comeuna toda.

Moeu, moeu sin descanso.

Él, o muiño e as suas pitiñas na Natureza.

¡Mañá collerá unha anguía coa mao na preseira! Comeraa toda.

¡Seguirá moendo!....Euphorbia

[Gracias Euphorbia por tu anécdota.

Es muy hermosa, es como la cuentas]

A Ciudadella