1/2/14

Verdes de invierno...[descendí por La Pedriza sus arroyos...ya hace, pero ahora lo siento vivo]



Late Again (Stealers Wheel).avi



Enchoupándose de verde inmaturo o regueiro
Aconchégase tanta auga
que dende esta beira contempro
cos teus ollos vidrosos o tremendo
esforzo de entre ouricelos
e herbas pra soportando
a súa azoute que coma o vento
varre cada mañá o que se construíu mentres dura
a noite. Bricd&d:D´


Aquí en lengua castellana




5/1/14

Podemos hacer que todos sus sueños se hagan realidad. No hay nada que no podamos hacer por usted.



Stealers Wheel. Waltz

Descubrín, ao fin, o porqué de tanta lixereza.
Nunca crese niso, mais, agora 
que o sei, xa conhezo a verdade...

Descubrí, al fin, el porqué de tanta rapidez.
Nunca hubiera creído en ello, pero, ahora 
que lo sé, ya conozco la verdad....

[La solución AQUÍ ]

3/1/14

Mariano Marcos Abalo



Love: Old Man




Acoller isto non ten prezo...
Recibir esto no tiene precio...

Grazas Mariano
Gracias amigo. d:D´

20/12/13

Óscar Estruga. [Una forma diferente de celebrar diciembre y felicitar fiestas...]

Y esto dice:
Que sean fiestas, importa poco el motivo. Cuélgala en el blog...
A mí lo que más me gustó fue recibirla...
Para todos deseo lo mismo
Felixcabodano :)´
e boo 2014

27/10/13

La Pedriza: ENTRE BRUMAS...[¿Entre bromas?]



Marble Sounds - The Days We Care About 

Forzado e preso por sensacións de soidade insuperábels acompañoume durante boa parte da mañá; case toda a tarde.
Deitada nun costado a lúa xa tombada mentres acadaba avisos dun amencer que lle dese licenza pra ver outras terras e deixase paso a sabas e veos.
Visillos por diante correndo constantes permitíronme ver entre craros o espello da auga abaixo. Entre eles, rochas; entre elas, sendas; entre lixos e trapalladas que botei un bocado aos pés dun paquidermo de dermis áspara e tempre quedo.
No carreiro  Maeso atópome tirando tanto máis que cento e a cada nova troca e é diferente o que antes foi, agora xa non era.
Reportaxe, 
chiculatiña e  plátano de merenda.
Un novo continuo, continúo, ao alcontro de escadadores aos que únome e mentres marco o camiño adianto que sendo á esquerda enfróntome pola outra a unha diaclasa perfecta pra deixar sobor os meus ombreiros as súas pegadas tras sacarme, na casa, a camiseta. Raementos, forza, empuxe, empotramento, mordicadas, periza e testudez como aquelas godallas que apancándose deixan feridas nas súas cacholas e marcas entre xaras. d:D´






           
      

 






Forzado por sensaciones de soledad  insuperables me acompañó durante buena parte de la mañana; casi toda la tarde.
Acostada en un costado la luna ya tumbada mientras esperaba avisos de un amanecer que le diera permiso para ver otras tierras y dejase paso a sábanas y velos.
Visillos por delante corriendo constantes me permitieron ver entre claros el espejo del agua abajo. Entre ellos, rocas; entre ellas, sendas; entresijos y zarandajas que eché un bocado a los pies de un paquidermo de dermis áspera y temple quieto. 
En la senda Maeso me encuentro disparando tanto más que ciento y a cada nueva cambia y es diferente lo que antes fue, ahora ya no era.
Reportaje, chocolatina y plátano de merienda.
Un nuevo continuo, continúo,  al encuentro de escaladores a los que me uno y  mientras marco el camino adelanto que siendo a la izquierda me enfrento por la otra a una diaclasa perfecta para dejar sobre mis hombros sus huellas tras sacarme, en casa,  la camiseta. Roces, fuerza, empuje, empotramiento, mordiscos, destreza y tozudez como aquellas cabras que golpeándose dejan improntas en sus cabezas y marcas entre jaras.d:D¨